tot bucuresti (Boekarest)

Hoi allemaal,

gisterenmorgen moest ik nog 1 uur wachten voordat het pont naar de overkant ging. Er gingen 17 vrachtwagens op het pont en 1 fiets, en er was best nog wel plaats voor een paar fietsen. Naar de overkant duurde ongeveer een half uur, De Donau is heel breed en hij vaarde niet in rechte lijn. De route ging door vele kleine plaatsjes die eigenlijk niet de moeite waard zijn om te benoemen maar wel mooi zijn om door heen te fietsen. Je ziet echt van alles. Heel veel wordt met paard en wagen of kar gedaan.Naar het land rijden met paard en wagen. Daar wordt paard, muilezel of ezel uitgespannen en vervolgens kan die zich voeden aan het gras dat er groeit. En de boer , vaak met vrouw en grote kinderen, is dan de akker aan het bewerken , een beetje zoals wij dat deden een 40 jaar geleden. Ook in de dorpjes is de tijd stil blijven staan. Vaak kleine winkeltjes voor de broodnodige levensmiddelen en voor de rest moeten ze toch naar de grotere steden. Maar als je dan in een grotere stad komt dan kom je in een andere wereld. Hier is opeens alles wat wij ook hebben. Voldoende etensgelegenheden, hotels , moderne auto`s, zelfs stoplichten. Alleen de weg in een stad is om te janken. Op verschillende plaatsen moet je in een grotere stad van de fiets af omdat je gewoon niet kunt fietsen. Buiten de bebouwde kom is het vaak redelijk maar je moet ook opletten voor de soms diepe gaten. Het verschil tussen stad en platteland is in roemenie veel groter dan in Bulgarije. Dat valt gelijk op als je de grens over bent. Wel zijn de mensen vriendelijk. Er wordt veel gezwaaid ( je voelt je soms net Popie Jopie) of gewenkt om je over te halen om mee op het land te werken. Ook zijn er veel zwerfhonden die aan hun lot zijn overgelaten, je hebt er geen last van maar het is wel triest. Er worden er ook veel doodgereden. Onderweg heb ik al verschillende zigeunerfamilie`s ingehaald. Een stuk of drie à vier grote huifwagens met elk 2 paarden voorgespannen. Kinderen en vrouwen die in de wagens zitten en de man loopt dan met de paarden mee. Aan de wagens hangt heel hun huisraad,( potten pannen manden wasgoed enz.) Wel is er ook ruimte voor gras voor de paarden wat onderweg gemaaid wordt langs de weg.Als ze je op tijd zien roepen ze om geld. Want dat je hier opvalt is zeker , ik weet niet goed of dat aan mijn prachtige witte haren ligt of misschien aan mijn uitstraling of gewoon vanwege de fiets natuurlijk. Toch wordt er weinig aan mij gevraagd om geld (soms wat kinderen), ik geef hun dan vaak een snoepje (gekocht in Duitsland). Heeft 2 voordelen: geen geld en toch tevreden.Ik kan het niet goed rijmen, de mensen leven van een klein beetje en toch is het relatief duur, in ieder geval duurder dan in omringende landen, terug gerekend naar de euro. Gisteren heb ik in Zimcinea geslapen en vandaag ben ik naar Bucuresti gefietst. Onderweg een zware tegenvaller. Tot op heden heb ik de donauroute gevolgd maar om naar Boekarest te gaan moest ik dus afwijken van de route. Daar ging de weg over op een autoweg en mocht ik dus met de fiets niet op. Dus een omweg gemaakt van een 30 km en dat op een rit van 130 km dan wordt het een zware dag. Maar dat hoort erbij. Het landschap is golvend met af en toe een iets groter bultje maar alles goed te doen. Heb ondanks alles toch bijzonder genoten van de omgeving , de mensen , de natuur, iets minder van de weg. Het had vannacht geregend dus veel van de straat stond onder water en om niet terecht tekomen in die reclame (waar die fietser kopje onder gaat) moet je soms ver om die plassen heen rijden. Eenmaal in Boekarest naar een hostel gefietst en daar kon ik er nog net bij voor de rest zat alles vol. Morgen is er schijnbaar een finale van de uefa-cup. In het hostel zitten ookenkele nederlanders die ook voor het voetballen hier zijn. Lekker even plat bij kunnen praten. Inmiddels ben ik de 3000 km gepasseerd en ben ik 4 weken onderweg. Het doet (nu) gelijk zeer en ik mis thuis maar voor de rest gaat het goed. Morgen heb ik opnieuw een rustdag en daar ga ik echt van genieten. dus mensen tot wederhoors .

groetjes van Hans uit het warme Bucuresti in Roemenie.

tot oryahovo

Hoi allemaal nu vanuit oryahovo in Bulgarije

VanuitOrsova ging de route verder via een stuk grotere weg dat betekend ook meer vrachtverkeer , en ja ook op zaterdag. Op zich is het niet zo hinderlijk maar we moesten ook door tunnels heen en dan vind ik vrachtverkeer wel gevaarlijk. Maar dat moest even om een stuk verder de grens over te steken naar Servia. (ik dacht eigenlijk dat het Bulgarije was maar die grens ligt nog een stuk verder.) De grens oversteken is een waar feest voor mij. Elke keer staat er een lange rij auto`s waar ik netjes achteraan sluit. Maar de douanee die het verkeer staat te regelen stuurt mij naar voren en daar word ik ook gelijk geholpen. Dit is me nu al de derde keer overkomen. (Ook de grens naar Bulgarije) Dat ik in servie terecht kwam, kwam mij eigenlijk wel goed uit. Ik had nog wat servie`s geld en dat kon ik nu mooi opmaken aan drinken en eten. (Als het Bulgarije was geweest had ik eerst geld moeten pinnen) Ik heb dus lunch genoten in Negotin, een middelgroot stadje met voldoende gelegenheid om iets te nuttigen. Als je vraagt om een simpel fastfood snack dan sturen ze je van hot naar ar. Uiteindelijk aan een agent gevraagd die mij persoonlijk begeleidde naar de tent. Over het algemeen zijn ze wel vriendelijk en behulpzaam maar hier waren ze even de weg kwijt. Een km of 10 na Negotin stond ik aan de grens van Bulgarije en mocht , zoals hier boven beschreven, gelijk door. Veel heb ik nog niet van Bulgarije gezien omdat Vidin het eerste plaatsje is waar ik in kom en waar ik ook ga overnachten. Plaatsje is eigenlijk te min want het is een flinke stad met een kleine 50.000 inwoners en ja opnieuw een kasteel. Een centrum wat in grote stukken met marmer is betegeld, kijkt wel chique. Langs de Donau is in het centrum een hele brede boulevard aangebracht met diverse eet en drinktentjes. Er wordt nu op zaterdagavond flink gebruik van gemaakt.. Ook het landschapging langzaam over van bergachtig naar heuvelachtig. Maar het blijft op en neer gaan en kost toch wel veel kracht. Wat zal ik een sterke benen krijgen van al dat geklim. Vandaag dus drie landen gehad en alle drie met een eigen munt. Is wel een grote wisseltruck elke keer. vandaag (zondag) was er niet zoheel te eten in Bulgarije. Ontbijt van het hotel stopte ik zowat in een holle kies. Dus heb ik voor de middag mijzelf in leven gehouden met koek en mars. Na de middag kon ik wel wat lunchen gelukkig zodat ik toch de rit in volle sterkte af kon maken. Mijn route gaat over eenbehoorlijk golvend parkoer en er zijn momenten dat ik gewoon van de fiets af moet om het hele gaval om hoog te duwen omdat het te steil is. Tot 8 % lukt me wel als het niet te lang is maar daarboven moet ik helaas van de fiets af , zoveel kracht heb ik nog niet. Wel is het schitterend zo langs de donau, waar je af en toe ver boven bent zodat je over het schitterende landschap kunt kijken. Dan zie je de donau ver vooruit slingeren als een slang door de wei. Over slangen gesproken, ik moet wel opletten met het uitzetten van mijn geur , ik heb al eenmaal bijna op een slang getrapt, en dat was wel schrikken. Ik weet absoluut niet of deze gevaarlijk zijn dus voortaan opletten met sanitaire stops.Op de weg zie je ze bij regelmaat zo plat als een slangenleren etuitje naast de hagedisjes en de slakken. Smorgens is het bij open water een lawaai van je jewelste met alle die schreeuwende kikkers waarbij de ooievaars(het stikt er hiervan) de tijd van hun leven hebben. Uit eten valt hier niet mee, als je het niet aan kunt wijzen dan heb je wel een probleem . Engels wordt hier bijna niet gesproken. Gisteren geprobeerd wat te eten maar heb lang moeten zoeken naar iemand die wat engels sprak zodat hij voor mij kon bestellen. Uiteindelijk heeft een vrouwtje voor mij besteld en ook afgehaald omdat bij het omroepen ik niet wist dat het voor mij was. maar uiteindelijk heb ik toch gegeten. Ik kom door prachtige dorpjes (stadjes, de grote kun je niet goed inschatten) met de meeste een groot open centrum en allemaal hoe klein ook hebben een flat , dus met andere woorden, het doet wel oostblokachtig aan. Maar de meeste dorpjes hebben wat voorzieningen waar je fris en fruitkunt kopen. Ik ben nu in oryahovo, een klein plaatsje aan de donau waar ik morgen met het pont weer terug ga naar roemenie. Het plaatselijke hotel was gesloten maar met de vraag of er nog andere hotels waren heeft een (heel) mooi vrouwtje(sprak geen woord engels)mij op sleeptouw genomen, mij de gehele stad doorgsleept en uiteindelijk in een klein pensionnetje achter gelaten. Er is hier echt niemand die ook maar een woord engels of duits spreekt su je kunt met niemand converseren, en dat is jammer omdat je eigenlijk meer in contact wilt komen met de plaatselijke bevolking. al drie dagen op rij heeft het snachts geonweerd en is het dus elke morgen lekker fris maar smiddags wordt het ontzettend warm zo tegen de 30 graden. Er hangen aan mijn lichaam al verschillend losse vellen die er af geplukt kunnen worden maar daar heb ik nog niemand voor.

Dank voor de mailtjes en berichtjes op deze weblog , ik hoor graag van jullie en ze doen me goed . Heb ik toch iemand die met mij meefietst. Groetjes Hans uit het warme Bulgarije.

tot orsova

Hoi allemaal,

Gisteren na veel moeite dan toch de grens overgestoken naar Roemenie. Veel moeite omdat de grens dicht was, er werd gestaakt en er was geen douane aanwezig. Er stond een kantoorvrouwtje alles op te houden. Inmiddels stond er al een hele rij. Ik ben maar naar voren gefietst maar ook ik moest wachten. Toen hebik ervanalles bijgehaald van europa is èèn, en van vrije grens oversteken als EEG-lid en zo nog meer. Er werd wel driftig overleg gepleegd en of dat al mijn argumenten ook effect gehad hebben dat weet ik niet maar uiteindelijk kwam er dantoch een douanee die mij toestemming gaf om door te fietsen, de hele lange rij die er nog stond moest wachten. maar ja dit geintje heeft mij toch anderhalf uur gekost en vervolgens kwam mijn eerste echte klim wat ook veel tijd kost. Dit ging over een eerlijke bergrug van 10 km. eerlijk omdat net zoveel geklommen moet worden als gedaald. Het was een zware klus maar ik werd beloond. Ik kwam weer langs de Donau met aan weerszijde hoge bergen. Een prachtig natuurpark dat door subsidie van de eeg in stand gehouden wordt. na dagelang over uitgestrekte vlaktes gefietst te hebben is dit een afwisseling. En als je dan door die dorpjes komt dan begrijp je waar die subsidie voor nodig is. Het is hier een armoedig zootje. veel rotzooi en onafgewerkte huizen, zeer slechte wegen. De doorgaande weg is af en toe goed en af en toe zo slecht dat ik als fietser beter op kan schieten dan de automobilisten. de binnenwegen zijn allemaal onverhard en zeer slecht, dus je zorgt wel dat je niet de verkeerde afslag pakt.De doorgaande weg gaat nog al op en neer dus veel klimwerk en het dalen kan niet zo hard omdat de weg daarvoor te slecht is en ik wil nog wel in het zadel blijven.Veel kleinschalige landbouw waar de boeren zelf nog onkruid verwijderen (hak of schep) , veel ouderemensen lopen krom omdat ze altijd al krom gestaan hebben op het veld. Koeien zie je sporadisch en dan ook nog met een herder erbij. Erkomt opvallend weinig verkeer over de doorgaande weg ,ook omdat de meeste mensen geen auto hebben. Ik hoop dat dit een beetje duidelijk geformuleerd is maar tot zover is Roemenie een armoedig zootje, misschien dat het verder naar het oosten beter wordt .Gisteren heb ik in een pension geslapen (enigste gast) in Bersazca en nu slaap ik in een pensionnetje in Orsova. Orsova is een iets groter dorp en heeft enkele voorzieningen zoals een winkel en eetgelegenheden., maar in Bersazca was helemaal niks. Ik heb een half uur lopen zoeken naar een onbeveiligde internetverbinding zodat ik toch even kan skype met thuis. Het weer is tot gisterenavond heet geweest. afgelopen nacht heeft het flink geonweerd en nu is het gelukkig een stukje koeler (27 graden), beter fietsweer.

dus tot zover gaat ie goed . groetjes Hans vanuit Roemenie

tot Bela Crkva

hoi allemaal

De route naar Belgradowas een beetje gelijk aan gisteren. Hoofdzakelijk vlak , verschillende van die gezellige dorpjes( Gelukkig zodat ik toch genoeg drinken kon kopen) , ook nog een melkfabriek en uiteindelijk Belgrado (beograd). Het oude centrum van Belgrado bestaat uit (hoe kan het ook anders) een gigantische burcht aan het eind van het centrum dat gevestigd is boven op een heuvel. Het overziet de gehele regio waaronder de Donau. Vlak bij staat de cathedraal die een iets andere vorm heeft dan gebruikelijk. Het binnenschip is rond en heeft prachtige glas in lood ramen. Vele gebouwen zijn opgebouwd in degotische stijl. Ook nog noemenswaardig is het oude regeringsgebouw dat ook opgebouwd in deze stijl. Bij toeval kwam ik bij het voormalig hoofdkwartier van het leger uit , wat in functie was voor de bombardementen in de kosovo oorlog . Het lag er nog bij alsof het gisteren gebombardeerdwas. (ik heb dit gevraagd aan een militair die daar stond te kijken Hij vertelde ook dat zijn beste vriend daarbij omgekomen was). Om Belgrado binnen te komen met de fiets was niet eenvoudig. De fiets was verboden op de weg en het beschikbare fietspad had meer weg van een open stal met roosters. Op het fietspad stonden vaak auto`s, putdeksels ontbraken soms, hoge stoepranden aan het eind en begin en soms werd het fietspad tot max 0.5 mtr breed, wat dus voor mij niet genoeg is. De weg was geen optie in de stad vanwege het drukke verkeer, en ze rijden door hoor, er stopt niemand. Ik moest hieroverheen omdat dit detoegang en brug overde donau anders kon je Belgrado niet in.Dit fietspad moest ik dus ook hebben om Belgrado uit te komen vanmorgen. Maar op tijd lopen is ook een optie om ergens veilig te komen. Ook vandaag is de route overwegend vlak alleen het laatste stuk ging door een natuurgebied en dat was een beetje gelijk aan veluwe. Veel bos en heide , een langzaam golvend gebied, een aardigheid om daar te fietsen. En redelijk koel ten opzichten van de rest van de route. Want wat is het ontzettend heet. Gisteren toen ik Belgrado aankwam moest ik met 2 liter koud bier afblussen om weer een beetje bij te komen. Vandaag is het ook heel heet maar nu was ik eerder weg zodat ik de warmte voor ben. Ook de Servie-ers puffen en zijn dit duidelijk ook niet gewend. Vorige week was het hier ook nog heel fris. Om even aan te geven dat hier in het verkeer opgelet moet worden , je zou er bang van worden.Onderweg heb ik over een weg gefietst die binnen 8km, 17 foto`s van omgekomen mensen liet zien. (alleen dit stuk geteld, maar het is minstens de laatste 200 km)Ik heb het gevraagd in het hostel en zijgaven als antwoord dat het vaak jonge jongens waren die ontzettend hard reden en altijd inhalen waardoor het fout gaat. (maar ik heb ook echtparen en ouderen tussen de grafzerkjes gezien) < Gewoon om bang van te worden. Ik ben nu in een zimmer-frei bij een oud dametje, dat een kamertje verhuurt om wat bij te verdienen, in Bela Crkva. Het vrouwtje verstaat geen woord engels maar begrijpt alles wat ik bedoel. De kosten zijn omgerekend ongeveer 6 euro dus dit is wel te overzien. Het stadje stelt niet veel voor maar is zeer toeristisch omdat het vele kleine meertjes heeft met heel veel recreatie en daar kennen ze hier ook wat van. Toen ik met de fiets het stadje in reed ben ik door 4 mensen aangesproken die een prive kamer wilde verhuren. Dus om ergens onderdak te krijgen is hier geen probleem. Morgen ga ik de grens over naar roemenie. Ik ben benieuwd wat mijdat brengt. dit is opnieuw een stap in het duister (o god I love it') So far so good. groetjes Hans vanuit Servie

tot novi-sad

Hoi Allemaal,

Ben nu in Novi sad, een grote stad in Servie. Onderweg vanuit budapest veel grindweg gehad, zeker de eerste 40 km . Een heel mooi pad langs de Donau maar verschrikkelijk slecht. Zelfs een crossmoter zou hier niet harder kunnen rijden dan 30 km per uur. Toch waren er snelheidsbeperkingen aangebracht in de vorm van drempels. Maar toch was dit gedeelte heel mooi omdat je vlak langs de Donau fietste en aan de andere kant van het pad stonden allemaal vakantiehuisjes die nu met dat mooie weer allemaal weer bewoond waren. Iedereen was ijverig bezig om alles weer te herstellen na de lange winter. Ook zaten er v eel te vissen en lieten hun vrouw het werk doen. Op dit pad haalde ik een fietsersgroep in die vanuit Budapest een tochtje gingen maken. Iedereen wilde naast mj fietsen om uit te horen waar ik naar toe ging.De warmte nam gedurende de dag wel behoorlijk toe tot zeker een 28 graden. Gelukkig stond er wel wat wind (tegen) zodat het enigszins te houden was. Ik ben deze temperaturen nogniet gewend . Op het laatst kon ik het drinken niet meer aangesleept krijgen. Heb dan ook op de laatste 20 km een halve liter bier tot mij genomen. Dit beviel zeer goed en toen haalde ik bijna zingend het eind. Dat is dus Kalocsa, een stad met een oud centrum waar de kerk het hoogtepunt is. De volgende dag al vroeg vertrokken om de warmte een beetje voor te zijn. veel van de route ging over een fietspad langs de Donau. Nou moet je niet zoveel voorstellen van een fietspad maar dit was eenredelijk grindpad. Een mooie stad met een gezellig centrum waar ik door heen kwam was Baja. Een groot plein met vele terrasjes en een mooie achtergrond met vele schitterende gebouwen.Overal vormt de kerk en omliggende gebouwenwel het hoogtepunt , en dan is het net of je alleen maar kerken op de foto zet. Een stukje verder zou ik volgens de route de Donau over moeten steken met een pontje. Helaas vaarde dit pontje niet meer (of nog niet) waarom was mij niet geheel duidelijk maar volgens mij ging het over een vete tussen de verschillende oevers. Ik stond daar zo te overwegen wat ik zou doen , stopt er een motor langs mij . Hij sprak me aan in het nederlands , een blijk van kennis van uitrustingen. Bleek zelf een belg te zijn die al 2 jaar in Hongarije woonde. Hij vertelde de geschiedenis van het pontje en vertelde ook hoe ik dan weer het beste op de route zou kunnen komen. Hier kon ik deze een paar km afsnijden en toch weer goed op de route uitkomen. Het was warm dus veel drinken , dat had ik van gisteren geleerd. Ik heb het ook wat rustiger aangedaan en nu kwam ik zonder veel problemen in Sombor. De grens overgaanvan Hongarije naar servie iszoals altijd, weinig vragen, geen oogcontact en een stempel en ik kon verder. Eenmaal in Sombor sprak ik een jongeman aan of hij een hotel wist. Hij was eenvreemde in de stadmaar ging het gelijk vragen aan de diverse omstanders. Half Sombor werd er bijgehaald tot ik uiteindelijk een goedkoop hotel had. Vandaag vanui Sombor Naar novisad gefietst . de route ging niet langs de donau omdat die hier veel te veel slingert en dan zou ik te veel km maken om ergens te komen. Wel door kleurrijke dorpjes gekomen en overal kun je vanalles kopen. dus ik hoefde hier geen dorst te lijden.Een paar van die dorpjes met een mooie naam waren Stapa, odzaki , Raskova, Backi-Petrovac en Rumenka, de andere waag ik me niet aan om te noemen.(teweinigkennis van taal) Eenmaal in Novi-sad heb ik een hostel opgezocht waar ik al gelijk vrienden maakte. Er was daar een handbal team van jongens van 12 jaar. Die heb ik allemaal een pen gegeven (heb ik gekregen van mijn collega uit belgie) en voor die pen hebben ze al mijn fietstassen naar boven gebracht. Novi-sad is een grote stad van meer 300000 inwoners met een nog prille geschiedenis. Tot hier is vroeger altijd hongaars gebied geweest en pas eind 19de eeuw is het zich gaan ontwikkelen als belangrijke handelsstad. Veel meer als een gezellig cenrtum heeft het dan ook niet te bieden. aan de andere kant van de donau staat een burcht (viel vroeger onder een andere stad) die wel een geschiedenis heeft van vele eeuwen. (een veldslag tussen de turken tegen hongaren en oostenrijkers werd hier uitgevochten) Vandaag is de temperatuur opgelopen boven de 30 graden . Smeren en drinken is mijn motto,toch kun je niet voorkomen dat er plekken zijn die verbranden, zeker mijn neus is er 1 van, handig om een bril op te zetten maar in de zon is het maar een lastig ding .

Tot op heden is servia een zeer gastvrij land en mijn ervaringen zijn positief. Iedereen roept en stelt vragen , kijkt naar je fiets en uitrusting maar zijn niet vervelend. Ook het weer is mij gunstig gezind. wel heet maar dat heb ik 100 keer liever dan regen en wind. Groetjes uit Servie van Hans

in Budapest

Hallo allemaal,

Vandaag de toerist uitgehangen in Budapest. Met een rotgang door budapest om toch in 1 dag zoveel mogelijk te zien. En dat er veel te zien is dat spreekt voor zich. Om het maar in de woorden van onze Wim te zeggen , Het is hier èèn groot openlucht muzeum. Net als in Wenen hol je van het ene monument naar het andere en overal kijk je je ogen uit. Eerst ben ik naar hetBurchtkwartier (kasteel)geweest dat boven op een berg ligt vlak aan de donau. Het is een enorm complex dat zijn oorsprong in de 13 eeuw heeft. Om en nabij het kasteel zijn diverse monumenten ter ere van bijnaalle helden uit de geschiedenis van Hongarije. Vervolgens ben ik naar het parlementsgebouw gegaan. Dit functioneert nog steeds , van hieruit wordt het land bestuurd. Vervolgens naar het Hongaars staatsopera gebouw dat stamt uit het jaar 1884. De synagoge ligt een stukje verder en stamt ook uit eind 19de eeuw. Daarna ben ik de Andrassy-straat in gewandeld. Hieronder bevindt zich de oudste metro uit europa die nog steeds functioneel is. Aan het eind van de Andrassy-straat ligt het Heldenplein met daarop een prachtig monument (het millennium-monument opgericht ter ere van 1000 jaar hongaars bestaan.) Achter dit plein ligt een groot stadspark met daarin diverse bezienswaardigheden zoals een kasteel, diverse fonteinen, visvijvers en vooral uitstraling van rust. Terug via de Andrassy-straat , die met 2 rijbanen en 4 wandelpaden elk weer afgescheiden door bomen, een genot is om te bewandelen. Dan naar de Basiliek. Ook dit gebouw stamt uit eind 19de eeuw. Een prachtige kerk die opnieuw een ontzettende rijkdom huisvest. Hier hebben ze een bijzonder relikwie namelijk de rechterhand van de stichter van Hongarije, Saint Stephen. Verder zijn er nog zoveel bezienswaardigheden waar ik langs gelopen ben en ook de winkelstraten met diverse restaurantjes waar het heel gezellig was . Zeker vandaag want de temperaturen rijzen de pan uit. Vandaag 28 graden en het wordt volgens de voorspellingen nog warmer. Kortom Budapest was een schitterende plaats om een rustdag te houden en ookal ben ik moe van het wandelen, het was zeker de moeite waard.

groetjes uit Budapest van Hans

tot Budapest

Beste Allemaal.

In het hostel in Bratislava slaap je altijd wat minder omdat er dan meerdere op de kamer liggen. De eensnurkt en de ander maakt een hoop herrie als hij midden in de nacht thuis komt. Dus toen ik al vroeg opstond heb ik ook zoveel herrie gemaakt dat ik zeker weet dat ze allemaal wakker waren, enige genoegdoening. Vanuit Bratislava ging het heel goed , veel fietspad langs de Donau , wind in de rug en zon op kop. Af en toe door een dorpje waar eigenlijk weinig te zien was. Deed mij een beetje aan het oostblok denken van voorheen. Vele dorpjes hebben dan (zo klein als ze zijn) allemaal een of meerdereflats aan de rand van het dorp staan en vele boerderije dienog helemaal omheind zijn. Weinig of geen restaurants of hotels , laat staan zimmer frei. Het laatste stadje net voor de grens had een paar cafe`s in een oud en mooi centrum maar ook hier was alles zo stil en doods. Toch hier maar een koffie genomen want ik wist ook niet wat mij in Hongarije te wachten stond. Nou, Hongarije bracht weer leven, zodra ik de grens over ging was het net of iedereen hier was, zo druk en levend. Volop restaurantjes, pensionnetjes , zimmer frei , kortom het leefde weer. Ik moest nog 20 km naar de camping maar hier was op die 20 km meer te zien dan de 120in Slowakije. Op de camping was ik de eerste gast van het jaar. Ze waren wel open maar door het slechte weer was er nog niemand geweest. (die avond zijn er nog 7 gasten gekomen. Het onvangst was in het nederlands door een hongaarse die nederlands geleerd had via een LOI cursus, en ze had voor een nederlands bedrijf gewerkt uit Veghel. (CHV) Toen ik vanmorgen ging riep ze nog houdoe na. De tocht vandaag ging naar Budapest. Veel door dorpen gekomen waar veel te zien was . van mooie kerkjes tot een ooievaar op een nest. Wel is het hier een stuk drukker en ik moet ook meer op de weg fietsen maar het verkeer valt wel mee. er wordt goedrekening gehouden met een fietser. Soms ligt er een fietspad langs de weg maar die zijn over het algemeen slecht en kunnen goed zonder waarschuwing eeneens ophouden. Ongeveer 20 km voor Budapest washet fietspad maar dit was zo slecht dat als ik harder ging dan 12 km dan kwamen mijn achtertassen mij voorbij. Eenmaal in Budapest fiets je langs de Donau zo het centrum in. Dan kun je die prachtige gebouwen al zien staan, gewoon schitterend. Ook de bruggen zijn op zich al monumenten. Morgen ga ik die beter bekijken want dan heb ik weer een 'rustdag'. De camping die ik op het oog had was nog dicht. Ik ben toen verwezen naar een bikerscamping. Een gewoon huis met een vrij grote tuin, heeft hier alle voorzieningen gemaakt voor campeerders speciaal voor de motorclub waar hij voorzitter van was. Hij is verongelukt maar zijn vrouw heeft het beheer voortgezet. Deze bikers camping is in Hongarije alom bekent onder de moterclubs die hier dan ook jaarlijks komen. Maar ook fietsers zijn welkom hoor. De mensen hier hebben veel meer belangstelling in hoe en wat en waar naar toe als voorheen. Het contact is makkelijker gemaakt als in voorgaande landen. Het is inmiddels prachtig weer geworden en ik fiets ook in korte broek en T-shirt(heb gelijk mijn armen benen verbrand). Inmiddels heb ik 1770 km afgelegd om in Budapest te komen. Het gaat me nog gemakkelijk af , de pijntjes van het begin zijn weg en raak langzaam gewend aan het alleen zijn. Dus met mij gaat het uitstekend.

groetjes uit Budapest van Hans

tot Bratislava

beste allemaal

Fris weer aan de start voor de volgende ronde nu naar Bratislava in Slowakije. Wenen uit fietsen is echt een avontuur op zich zeker als je hoogtevrees hebt. Het fietspad over de Donau hangt onder aan een hoge autoweg brug. Gelukkig wel met een hoge railing maar toch kijk je een 30 meter naar beneden. Het was vandaag een korte tocht en ik was dus ook al vlot in Bratislava, dan kon ik de stad nog gaan bezichtigen. Het was goed weer , wel wat wind die ik schuin tegen had. Maar dat vond ik niet erg. Alles leefde weer, de vogeltjes floten dat het een lust was en ook stikte het van de hertjes en veel joekels van hazen en veel konijntjes. Vandaag ook maar door één dorpje gekomen en de rest door een natuurgebied gefietst, het nationaal park Donau-Auen. Indat dorpje , Hainburg an der Donau, kon je het kasteel van Bratislava al zien liggen terwijl ik nog een dikke 20 km moest. Bratislava is een grote stad aan de Donau met een klein oud centrum. Het centrum is wel mooi maar in een paar uren heb je alles gezien. Het kasteel ligt iets verwijderd van het oude centrum en ligt boven op een berg. Het is dus een hele klim om er te komen,maar de wandeling is toch wel de moeite waard. De toegang was gesloten vanwege verbouwingen maar de buitenkant en het uitzicht over de stad is best wel de moeite waard. Ook hier hebben ze een kathedraal. Vanbuiten lijkt het een gewone kerk maar vanbinnen een onvoorspelbare rijkdom , ze hebben hier zelfs een schatkamer. En dan te bedenken dat hier nog veel mensen onder de armoedegrens leven.
Als alles naar wens gaat ga ik morgen weer een grens over nu naar Hongarije. Kijken wat dit land mij te bieden heeft.

groeten Hans